ในวันที่ท้องฟ้าสดใส...
มีใครคนหนึ่ง เดินเข้ามาทักฉันว่า..."คุณครับ...รถป้ายนี้ไปไหนครับ"
โอ้จอร์จ ไอ้บ้านี่ถามมาได้ รถบัสนะเฟ้ย ...
มานจอดเปนสิบ จาตอบมานหมดม๊ะ รถก้อกะลังจามา
ด้วยความขี้เกียจตอบ ฉันเลยชี้ไปที่ป้าย แล้วพูดไปว่า
"อ่านตรงนั้นนะคะ" อาฮ่า รถมาพอดี ฉันต้องไปล่ะ
อานะ...ไอ้บ้าคนนี้มานขึ้นมาด้วยทามไม ไมไม่ไปดูป้ายก่อน
อีตานี่ใส่ลองเท้าโทรมจัง (ฉันคิด)
เพราะฉันเอาแต่ก้มหน้าก้มตาม่าสนใจคราย แล้วอีตานี่ก้อยืนข้างๆ
ฉันนั่งนิ่ง เงียบ เอาแต่ก้มหน้าก้มตาเหมือนเดิม
แล้วก้อถึงเวลาที่ฉันต้องลง อ่อ ฉันลืมบอกไปว่า
ฉันชื่อ โยกิจัง เปนนักเรียนไฮสคูล ที่ชิตามะ
ที่โรงเรียนฉันมีรุ่นพี่ชื่อ ลีจุน เค้าเปนนักเรียนดีเด่นของโรงเรียน
และเปนคนที่ฉันแอบปลื้มที่สุด แต่ฉันเปนคนไม่โดดเด่น
เรียนเปนเรียน โดดก้อคือโดด...เรียนก้อไม่เอาไหนเปนที่สุด
เฮ้อ...แล้วเค้าจะรู้จักฉันได้ไง
กริ่งงงงงงงงง....ออดเข้าเรียนดังขึ้น
วันนี้อาจารย์จะแนะนำนักเรียนใหม่ให้รู้จัก
เค้าชื่อ ยูยะ โคอิจิ ไปนั่งข้างๆโยกิจัง แล้วกันนะ
อาจารย์บอกแบบนั้น แล้วฉันก้อเหลือบไปเห็น
โอ้จอร์จ หล่อมากกกกกกก คนอารายดูดีชะมัด
เท่ สูง ขาวโอ้ยยย น่ารักจัง ตื่นเต้นมากเลย
แล้วฉันก้อหมอบฟุ๊บกับโต๊ะเรียน เพื่อแอบมองเค้า
แต่แล้วฉันก้อแอบเหลือบไปเห็น รองเท้าของเค้าที่ดูคุ้นตา
(ติดตามตอนต่อไป)
edit @ 2006/12/08 06:34:49
